L I N D A   M O L L E M A N | ME
LINDA MOLLEMAN // Het is evident dat een rijk fantasieleven voor de kunstenaar een troef is. Het staat ten dienste van het verlangen. Het verlangen om te spelen, de dwanggedachte om schoonheid te creëren. Het is de beleving van perfectie die aan de grondslag ligt van dit gevoel voor schoonheid. De aanwezigheid van schoonheid doet mij opleven. Mijn kunstwerken zitten dan ook vol meerduidigheid, die geïnterpreteerd kan worden binnen een context die door het werk zelf wordt gecreëerd. Niet alleen het traumatische maar ook de speelsheid, de fantasievolle denkprocessen, de gedreven gedachte, een verfijnde gevoeligheid voor lijn en vorm weerspiegelen de binnen- en buitenkanten van de Sculpturen en Installaties.
Beeldende kunst, Linda Molleman, Oedelem, Beernem, Kunstenares, Sculpturen, Installaties, Kunst in de openbare ruimte, Art, Artist, Sculptures, Installations, Art in public space
16238
post-template-default,single,single-post,postid-16238,single-format-standard,ajax_fade,page_not_loaded,,vertical_menu_enabled, vertical_menu_transparency vertical_menu_transparency_on,side_area_uncovered_from_content,qode-child-theme-ver-1.0.0,qode-theme-ver-10.0,wpb-js-composer js-comp-ver-4.12.1,vc_responsive

ME

VOGELZANGPARK, OOSTENDE

ME

ME staat voor ieder zijn eigen ik, ieder zijn eigen identiteit.
Iedereen die in de cirkel binnenkomt is ME.
De confrontatie met jezelf, terugvallen op jezelf.

 

Basisideeën:

  • rust, stilte, eenvoud
  • Alleen – zijn
  • De denkende geest verstillen
  • Je eigen tegenwoordigheid ervaren

ME wordt geplaatst naast de treurwilg, de identiteit van de treurwilg. In het verlengde van de stam van de boom ligt de in- en uitgang van de cilinder.

In kontrast met onze cultuur die ons innerlijke steeds meer overspoelt met allerlei afleidingen, met het hectische dagelijkse leven, met de voortdurende sociale contacten, de alomtegenwoordige media en met de overconsumptie staat een hoge niet- doorzichtige cilinder als meditatieve ruimte.
Het komen in deze hoge stille lege ruimte maakt rustig en werpt je terug op jezelf.
Je ervaart je eigen tegenwoordigheid.
De denkende geest verstilt, ontspant zodat hij voor enige tijd wordt uitgeschakeld.
Als de denkende geest is stilgevallen kom je in een toestand van verruimd spiritueel gewaarzijn, die de kern van het alleen-zijn vormt.
Ik weet niet wie er daar rijp voor is en of dit wel realiseerbaar is in dit park.
De aard van de mens die in de cirkel binnentreed en de situatie wanneer en onder welke omstandigheden dit gebeurd kan daar een antwoord op geven.
Daarom wilde ik eerst voor de titel van het werk VOIDNESS gebruiken (= leegte, zich leeg maken, een lege ruimte, zich ontlasten van alles).

 

DE CIRKEL

Een cirkel namelijk driedimentioneel een cilinder wordt hier als ruimte gebruikt.
De cirkel is in de meeste beschavingen de drager van religieuze, spirituele, filosofische, magische, astrologische en kosmische symboliek.
Staat als volmaaktste vorm onder andere voor kosmos, heelal, aarde, hemel, al, niets, oneindige, hoogste kracht, levensprincipe, eenheid, eenvoud, leegheid, volheid, bron, bovenmenselijke, beschaving, bescherming, omheining, individu (= indianen)
Uit “De Genesis van de Vorm” Mark Verstockt
De binnenkant van de cilinder, grond en muren, de twee bankjes zijn gegoten in het eenvoudige materiaal beton.
De twee bankjes zijn minimalistisch.
De buitenkant is een gesofistikeerd zeilgaas in inox en sluit als luxe materiaal aan bij de overgematerialiseerde maatschappij.

 

DE DUIF

Centraal in de cilinder drinkt een duif een beetje water.
Het is een tafereel dat rust, tederheid en bezinning uitstraalt.
De bronzen duif wordt edel weergegeven door zijn materiaal.
De duif is de vogel die zich om niets of niemand bekommert, terugvalt op zichzelf.
Daarom geef ik hem hyperrealistisch weer, onaangeroerd.
Alléén, zonder zich aan iemand of iets te storen, drinkt hij het weinige water uit de gleuven van de stenen.
De duif belichaamt de deugd van de matigheid.
De duif is een zielevogel.

 

WATER

Water is het oerelement in alle leven.
Zoals je het water nodig hebt als fysische basisbehoefte heb je de kern van jezelf nodig als elementaire leefbasis.
Water is ook een ziele-element: vloeibaar, diep, veranderlijk, onderhevig aan getijden, reinigend als vruchtwater, levenschenkend, voedend en bedreigend.
Psychologisch is water een symbool van de onbewuste diepere lagen van de persoonlijkheid, het grondsymbool van alle onbewuste energie.

Het ganse tafereel: de bewerkte steen, de vogel en het water drukken voor mij in feite het onbeschrijfelijke uit.

LINDA MOLLEMAN · Oedelem, 3 juli 2008